دوشنبه , ۲۸ مرداد ۱۳۹۸
صفحه اصلی » دسته‌بندی نشده » یک سیاره شخصی – یک منظومه جمعى

یک سیاره شخصی – یک منظومه جمعى

رویداد یک سیاره شخصی که از هفتم تا دوازدهم خرداد، در مرکز اسناد و کتاب‌خانه ملی فارس- نگارخانه تار و پود برگزار می‌شود، شامل نمایشگاه گروهی آثار تجسمی هنرجویان کودک و نوجوان خانه ایرانی سعدی و همین‌طور اجراهایی از گروه‌های موزیک شیراز و دیدن فیلم‌هایی از کودکی و گفتن و شنیدن از هنر می‌باشد. جمعیت خیریه دانشجویی امام علی (ع) و اورسی همه شما را به شرکت در این رویداد فرهنگی دعوت می‌کنند.
اینستاگرام پروژه سیاره شخصی

رویداد یک سیاره شخصی، جدای از نمایشگاه آثار تجسمی هنرجویان کودک و نوجوان خانه ایرانی سعدی، شامل برنامه های فرهنگی دیگری به شرح زیر می باشد.

یک سیاره شخصی

یک سیاره شخصی

اگه بخواهیم عقربه هاى ساعت رو بگیریم و بکشیم شون عقب . قبل از اینکه اونها سفرشون رو آغاز کنن ، قبل از اینکه اینجا موندگار شن اونها کجا بودند ؟ قبلش چى شده بود ؟
کمى فکر کنید.
همه چیز روال معمول خودش رو داشت تا اینکه اون انفجار رخ داد.
همه چیز از یه انفجار بزرگ شروع شده بود . شاید فکر کنین منظورم همون بیگ بنگه . انفجار بزرگى که همه چیز رو به وجود آورد . نه منظورم یه انفجار دیگه است . انفجارى که همه چیز رو از بین می بره . همه چیز متلاشى میشه . اون انفجار همه چیز رو از بین برده بود .جهان تاریک شده بود . تاریک و ساکت . خاموشى همه جا جارى بود . موجودات کمی روى زمین باقى مونده بودن. کسى میل حرف زدن یا حرکت کردن نداشت . همه روى زمین بى حرکت ، دراز به دراز افتاده بودند. بدنشون تکون نمی خورد و کسى دلش نمی خواست هیچ کارى بکنه توى اون تاریکى مطلق.
شاید یک دقیقه ، شاید یک سال، شاید صد سال اینطورى گذشت .
ناگهان نور ضعیفى از آسمون تاریک بالاى سرشون گذشت . یک لحظه بود اما همه اونو دیدند . نورضعیفى که رد شد باعث شد مردمک چشم آدم ها و موجوداتى که بى حرکت روى زمین افتاده بودند تکون بخوره و مسیرشو دنبال کنه . اون نور خیلى کوچیک و دور بود اما اونا رو بیدار کرد . اونها منتظر نور درخشان بعدى شدند که کمى بعد در آسمون پیداش شد . نور بعدى و بعدى..
موجودات زنده ی روى زمین مسحور نورها شده بودند. اتفاق عجیبى افتاده بود . اونها به سمت نورها به حرکت دراومدند . بى وزن شدند و به سمت بالا رفتند. نرم و رقصان . مثل بارش بود ، حرکت اونها به سمت آسمون.
اونها راه خودشون رو پیدا کردند و هر کس از مسیرى به سمتى رفت . پیش رفتند تا به جایى که مى خواستند برسند . هرکس تکه اى از سیاره اى رو براى خودش انتخاب کرد . نمى شه گفت اونجا جاى ایده آلى براى تکامل بود . جایى بود که مى شد دوباره شروع کرد ، تا خاطره ى اونچه که براشون اتفاق افتاده بود رو فراموش کنند. تا از نو شروع کنند . بایه شیوه ى تازه .
یه شیوه ى شخصى روى یه سیاره شخصى .
#سیاره_شخصى

انیماتور : رامین بهادری

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *