یکشنبه , ۲۷ مرداد ۱۳۹۸
صفحه اصلی » تئاتر و سینما » هانس زیمر استاد مکاشفه

هانس زیمر استاد مکاشفه

هانس زیمر کارش را از سنین جوانی شروع کرد و به خاطر ترکیب سازبندی جالب کارهایش، سریعاً مورد توجه قرار گرفت. هانس زیمر از پیشگامان تلفیق موسیقی الکترونیک و ارکسترال محسوب می شود و تبحر خاصی در کار کردن با سینتی سایزر(ساز موسیقی الکترونیک) دارد. زیمر برنده چهار جایزه گرمی، دو جایزه گلدن گلوب و یک جایزه اسکار است. نام او همچنین در فهرستی از نوابغ زنده جهان که روزنامه دیلی تلگراف آن را منتشر کرده است به چشم می‌خورد. او اولین بار برای فیلم Rian man ساخته ی Barry Levinson نامزد دریافت جایزه اسکار شد. بعد از این فیلم نام او به عنوان منبع الهام یک نسل از آهنگسازان فیلم، همواره در بالای لیست حافظه‌ی تلفن کارگردانان با استعدادی همچون کریستوفر نولان،ریدلی اسکات و استیو مک‌کوئین قرار دارد. تنوع سبکی این فیلمسازان گواهی‌ست بر همه فن حریفی و توانایی مطلق هانس در خلاقیت و بازآفرینی. مایکل لِوین که ۸ سال زیر دست هانس زیمر کار کرده، مقاله ای درباره دلایل موفقیت او نوشته است. او می گوید: ((در فیلم ها فرآیندی به نام «مکاشفه» وجود دارد که در آن آهنگساز و کارگردان تصمیم می گیرند چه نوع موسیقی ای برای کجای فیلم مناسب است. هانس بهترین مکاشفه گری است که تا به حال دیده ام. او درک فوق العاده ای از این دارد که چه موسیقی ای برای کار جواب می دهد.))

در این پست اجرای زنده ارکسترال تِرک time ساخته ی هانس زیمر استفاده شده در سکانس پایانی فیلم inception ساخته ی کریستوفر نولان قابل مشاهده است.

هانس در مورد ساخت موسیقی این فیلم می گوید: ((کریس نولان ایده‌های کاملا شفافی داشت و برایم در حکم یک همکار بود. ایده‌ی استفاده از قطعه‌ی ادیت پیاف و کند کردن ریتمش و جداسازی آکوردهای آن، هر دو در فیلمنامه آمده بود. من همیشه Inception را بیشتر از اینکه فیلمی درباره‌ی رویاها ببینم‌، فیلمی سفر زمانی می‌دیدم. پس از پخش فیلم بود که تماشاگران خیلی زیاد روی رویاها تمرکز کردند. اما برای من آن ایده خیلی بدیهی به نظر می‌رسید. یادم می‌آید از کریس پرسیدم آیا تماشاگران این ایده را دریافت می‌کنند؟ تماشاگران متوجه این تقسیم‌های زمانی خواهند شد؟ این کاری ست که ما در موسیقی همیشه انجام می‌دهیم. می‌دانید؛ این تمپوی‌تان است. بیس درام‌تان که در حال نواختن یک تمپو است و سپس ما آن را دوباره و دوباره تقسیم می‌کنیم. این کاریی ست که موسیقی می‌تواند به راحتی انجام دهد. این طوری ست که موسیقی عمل می‌کند، موسیقی همچون رویاها عمل می‌کند، موسیقی همچون سفر زمانی عمل می کند، موسیقی همچون آن لایه‌های معنایی عمل می‌کند. چیزی که برای کریس به عنوان نویسنده و کارگردان پیچیده بود رساندن آن حس در خلال کلمات بود، حال آنکه آن حس در زبان موسیقایی طبیعت، ثانویه به شمار می‌رود. بنابراین من هیچ‌وقت این فیلم را از نظر موسیقایی پیروزی بزرگی حساب نکردم. من فقط لذت و سرخوشی حاصل از روند کار را به یاد می آورم.))

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *