چهارشنبه , ۵ تیر ۱۳۹۸
صفحه اصلی » دسته‌بندی نشده » انیمیشن Une Histoire Vertebrale | ستون فقرات غیرمعمول

انیمیشن Une Histoire Vertebrale | ستون فقرات غیرمعمول

« بر سر این موجودات بلایى بفرستیم که نیروى خود را از دست بدهند. آن‌ها را به دو نیم خواهیم کرد تا هم نیرویشان کم شود و هم بر عده پرستندگان و هدیه‌دهندگان بیفزاید… زئوس چنین گفت و سپس آدمیان را به دو نیم کرد… چون چنین شد هر نیمه‌اى آرزوى نیمه‌ی دیگر داشت. هر یک نیمه‌ی خود را در آغوش مى‌کشید و هر دو در حسرت این بودند که دوباره با هم یکى شوند.» ضیافت/افلاطون. Jeremy Clapin با ساخت انیمیشن Une Histoire Vertebrale عشق و شاد زیستن را الزاما در رابطه بودن با نیمه جدا افتاده مى‌داند اما این باور تا چه حد و اندازه مورد قبول انسان مدرن خواهد بود؟  کاراکتر انیمیشن «ستون فقرات غیر معمول» فردى‌ست که نقص جسمی او سایه بر زندگى‌اش افکنده و تحت تاثیر ابزارهای نظام‌هاى فقدان‌سازى همچون سینما قرار گرفته تا جایى که  به رابطه‌اى مصنوعى با نماد این سامانِ فانتزى‌ساز اقدام مى‌کند.  Jeremy Clapin با نمایش و شکستن آن تصویر دروغین، نقدى را به این جریان وارد مى‌کند اما با انتخاب جفتى مکمل براى کاراکتر اصلی داستان، پایان خوشى براى مخاطبین خود و کاراکترهای داستان در نظر می‌گیرد و خود نیز ادامه‌دهنده‌ی همان رویکرد قبلی مى‌شود. در فرهنگ اسطوره‌اى، زئوس انسان را با صاعقه به دو نیم تقسیم کرد و در فرهنگ وابسته به نظام‌هاى قدرت، رسانه با ارائه ویترین‌هاى شادِ دونفره و تصاویرى غم‌انگیز از تنهایىِ انسان، پروژه توده‌سازى و همسان‌سازى انسان را دنبال مى‌کند. گویا دنیا همچنان دنیایى‌ست زئوسى و انسان را در تلاشى سختکوشانه براى رهایى از تنهایى درگیر کرده است!

« تنهایى رساترین آواى دنیاست . آوایى مشترک میان انسانها و دیگر جاندارانى که دوست دارند در هیات اجتماع زیست کنند(اریک هوفر)»

پ.ن: بین کاراکترهاى انیمیشن Une Histoire Vertebrale و مجسمه “بوسه” اثر کنستانتین برانکوزى شباهتى‌ست قابل توجه که Jeremy Clapin با دِفرم کردن آنها به محتواى مورد نظر خود نزدیک شده است.

مجسمه بوسه کنستانتین برانکوزی

انیمیشن های بیشتر را از این لینک ببینید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *