جمعه , ۵ خرداد ۱۳۹۶
صفحه اصلی » فیلم کوتاه » انیمیشن Rains هجوی بر زندگی مدرن شهری

انیمیشن Rains هجوی بر زندگی مدرن شهری

انیمیشن Rains، ساده و روان مانند نامش؛ باران. داراى شاخصه‌هاىِ پست مدرنى؛ هجوِ زندگى مدرنِ شهرى، نداشتن کاراکتر و قهرمانی خاص، شرح و نمایشِ وضعیتى بدون هدفی خاص که گرایش به نهیلیسم از خود نشان می‌دهد و به صورت کلى چهارچوب گریز است!
نمونه هایى از هجو کردن در انیمیشن Rains ؛ استفاده از موسیقى آرام و عاشقانه که با نام انیمیشن همخوانى دارد در مقابلِ تصاویرى که مخاطب می‌بیند وجود دارد؛ نمایشى از صورت هاى مضطرب و نگران، ترافیک و سردرگمى شهروندان در این کلان شهر. آنها به صورتى ، خود را به سرپناهى می‌رسانند که گویى از آسمان اسید می‌بارد. آیا این همان بارانیست که شاعر می‌پروراند و غزل جارى می‌کند؟!
در نمایى دیگر، تابلو تبلیغاتى (درب پارکینگ؛ نمادى از آلت زنانه ) با نقشى جنسى طراحى شده است و اتوموبیلى مدرن (نماد الت مردانه ) می‌بینیم ولى به سرعت شاهد نمایى از اتوموبیلى هستیم که حتى روشن نمی‌شود. معمولا در آثار پست مدرن نمادهایى از ضعف جنسى و نمایشى شدن این رابطه نیز دیده می‌شود.
در نماىِ پایانى، تصویر به سمت آسمان کشیده می‌شود ولى این خورشید و آسمان آبى نیستند که انتظار دیده شدنشان را داریم، بلکه تابلو و لوگویى از بانکى است که نماینده و قیم این شهر است.
باران قصه عادت به دود است و هر چه که از ذات انسان به دور. قصه نظامهایى است که سرمایه داران در راس هرم قرار دارند و جان، روان و طبیعت اهمیت خود را از دست داده‌اند!
انیمیشن Rains داستان گویىِ پست مدرن و بدون قالب خود را تا پایان حفظ می‌کند و شاید تفاوتى نباشد میان از انتها تا به ابتدا دیدن یا از ابتدا تا به انتها دیدنِ داستان.

پ.ن: به نظر استفان هاوکینگ بشریت فقط ١٠٠٠ سال زمان دارد تا مکانى جدید براى زندگى پیدا کند، منابع زمین رو به پایان و شرایط جوىِ زمین به دست خود انسان وخیم شده است و مرگ سیاره‌مان نزدیک است.

انیمیشن های بیشتر از David Coquar-Dasault

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *