شنبه , ۲۵ آذر ۱۳۹۶
صفحه اصلی » آرتیست ها » ابراهیم گلستان – مروری بر زندگی هنری و شخصی

ابراهیم گلستان – مروری بر زندگی هنری و شخصی

سید  ابراهیم گلستان متولد ۲۶ مهر ۱۳۰۱ در شیراز، کارگردان، داستان‌نویس، مترجم،روزنامه‌نگار، و عکاس ایرانی است. گلستان را می توان اولین مستند ساز ایرانی به حساب آورد که برنده‌ی یک جایزه‌ی  بین‌المللی برای فیلمی مستند شده است. گلستان در سال ۱۳۲۶ اولین کتاب خود را با نام آذر ماه آخر پاییز منتشر کرد و سپس به همراه همسر و دو فرزند خود، لیلی و کاوه گلستان به آبادان رفت. او در جنوب ایران برنامه رادیویی تهیه می‌کرد، عکس می‌گرفت و فیلم مستند خبری می‌ساخت. در جریان نهضت ملی نفت عکس و فیلم‌هایش از شبکه‌های معتبر خبری جهان پخش ‌شد. ابراهیم گلستان عکس‌های بسیار زیاد و دیدنی از کودتای ۲۸ مرداد و تحولات سیاسی آن زمان از جمله جلسه دادگاه نظامی دکتر مصدق گرفت. بسیاری گلستان را به نقدهای تندی که علیه بعضی از روشنفکران و نویسندگان آن زمان داشت می‌شناسند. حتی فردوسی نیز از گزند نقدهای او در امان نمانده و گلستان او را شاعر جنگ می‌نامد. فرای فعالیت‌های گلستان در زمینه نویسندگی از کارهایش در حوزه سینما نیز نمی‌توان چشم‌پوشی کرد. شروع فیلم‌سازی‌اش با مجموعه‌ای سه قسمتی به سفارش شرکت نفت بود.اولین فیلم به نام “یک آتش” در سال ۱۳۴۰ به نمایش گذاشته شد و در ادامه “موج و مرجان و خارا” و “آب و گرما” نیز ساخته شد. او در این فیلم‌ها نیز زبان روایت خاص خود را دارد و سخن خود را می‌گوید. آن جا که در پایان فیلمِ موج و مرجان و خارا روایت می‌شود: از این ثروت جز شیاری کف آلود نصیب مردم نخواهد شد. از دیگر کارهای این هنرمند به تپه‌های مارلیک می‌توان اشاره کرد. مستندی در مورد کشفیات باستان‌شناسی در ایران که در سال ۱۳۴۳ برنده جایزه شیر سن مارکو در جشنواره ونیز شد. ابراهیم گلستان درباره‌ی فیلم می گوید: نخستین بار که نمایشگاه چیزهای پیدا شده در مارلیک را دیدم نظرم به دو مجسمه کوچک رفت که انگار فریاد می زدند. این دو، خدای مرد و زن باروری بودند. ﻣﻦ ﺩﺭ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺧﺪﺍﯼ ﺯﻥ ﺩﻋﻮﺕ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﯾﺪﻡ، ﻭ ﺩﺭ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﻣﺮﺩ ﺭﺍﺳﺖﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪﻇﺮﻓﯽ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ، ﺩﯾﺪﻡ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺁﺏ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﺩ. او در سال ۱۳۴۴ نخستین فیلم بلند داستانی‌اش با نام خشت وآیینه را می‌سازد. خشت وآیینه به زعم بسیاری نخستین فیلم غیر متعارف و روشنفکری سینمای ایران است. گلستان در سال ۱۳۵۰ فیلم “اسرار گنج دره‌ی جنی” را می‌سازد. فیلمی نمادین که بعد از یک هفته اکران توقیف می شود و همین اتفاق موجب مهاجرت گلستان برای همیشه از ایران می‌گردد. در مصاحبه‌ای، از ابراهیم گلستان درباره‌ی ساخت این فیلم که نشان‌دهنده شرایط ایران پیش از انقلاب و روند اشتباه مدرن‌سازی کشور و هشدار دهنده آغاز دگرگونی‌ها بود پرسیده می‌شود که در پاسخ می‌گوید: «حالا بعد از سی سال همه می گویند که آن موقع بهتر از حالا بود ولی واقعیت این است که آن زمان، یعنی زمان گذشته، غلط بود، اشتباه بود، شاه هم این را می‌دانست ولی من در آن زمان می‌خواستم آن شرایط را نشان بدهم . من قلبم بدرد می‌آمد از آنچه می‌دیدم…».

ابراهیم گلستان در رابطه با زندگی شخصی خود بسیار درون گرا و محافظه کار است تا جایی که وقتی از او در رابطه با مرگ تراژدیک فروغ فرخزاد و کاوه گلستان پرسیده می شود آن را اتفاقی بسیار عادی که در زندگی هر انسانی می تواند رخ دهد، می داند.  گلستان تنها در یک مصاحبه با پافشاری زیاد حضار راجع به فروغ می گوید:«او زن شاد و خوشحالی بود. اما بسیاری از جمله اعضای خانواده او درباره او چیزهایی می گویند بدون اینکه بدانند او چه کسی است. خیلی از کسانی که اشعار او را خوانده اند اصلا مفهوم اشعار او را نمی فهمند و این را من بر اساس واقعیت می گویم.»

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *